Πρώτες ύλες L-καρνιτίνης

Κινεζική ονομασία: L-καρνιτίνη
Ξένο όνομα: L-Carnitine; L-CN; (R)-3-Εσωτερικό άλας καρβοξυ-2-υδροξυ-Ν,Ν,Ν-τριμεθυλ-1-προπαναμίνης
Ψευδώνυμο: L-καρνιτίνη; L-καρνιτίνη; Βιταμίνη ΒΤ; L-καρνιτίνη; L - - υδροξυ - - τριμεθυλαμμώνιο βουτυρικό οξύ, (R) -3-καρβοξυ-2-υδροξυ-Ν, Ν, Ν-τριμεθυλαμμώνιο άλας
Χημικός τύπος: C7H15NO3
Μοριακό βάρος: 161,20 (με βάση τη διεθνή σχετική ατομική μάζα του 2011)
Αριθμός σύνδεσης CAS: 541-15-1
Αριθμός σύνδεσης EINECS: 208-768-0
Σημείο τήξης: 197 έως 212 βαθμοί
Σημείο βρασμού: 287,5 βαθμοί
Υδατοδιαλυτότητα: 250 g/100 g
Πυκνότητα: 0,64 g/cm ³
Εμφάνιση: Λευκή κρυσταλλική ή κρυσταλλική σκόνη με ελαφριά μυρωδιά ψαριού
Εφαρμογή: Χρησιμοποιείται ευρέως ως πρόσθετο τροφίμων σε βρεφικές και νηπιακές τροφές, τροφές αδυνατίσματος, τροφές αθλητών, συμπληρώματα διατροφής για μεσήλικες-και ηλικιωμένους, ενισχυτικά διατροφής για χορτοφάγους και πρόσθετα ζωοτροφών
Περιγραφή ασφαλείας: S26, S36, S37/39
Σύμβολο κινδύνου: Xi
Περιγραφή κινδύνου: R36/37/38

Από το 1953, η L-καρνιτίνη περιλαμβάνεται στη στήλη ευρετηρίου της βιταμίνης ΒΤ στα American Chemical Abstracts.
Το 1958, ο Fritz ανακάλυψε ότι η L-καρνιτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην οξείδωση των λιπαρών οξέων μακράς{{2}αλυσίδας στους ιστούς της καρδιάς και των μυών, τα οποία μπορούν να αυξήσουν τον ρυθμό οξείδωσης του μεταβολισμού του λίπους και να επιταχύνουν την κατανάλωση λίπους από τα κύτταρα (μιτοχόνδρια).
Το 1973, οι Engel και Angeliui ανέφεραν την πρώτη περίπτωση ανεπάρκειας L-καρνιτίνης και την αντιμετώπισαν με καρνιτίνη [13]. Στη συνέχεια, αναφέρθηκαν αρκετά κλινικά σύνδρομα που σχετίζονται με ανεπάρκεια καρνιτίνης και πρωτογενή ανεπάρκεια καρνιτίνης που κληρονομήθηκε από αυτοσωματικά υπολειπόμενα γονίδια, συμπεριλαμβανομένης της συστηματικής ανεπάρκειας καρνιτίνης (SCD) και της μυοπαθητικής ανεπάρκειας καρνιτίνης (MCD).
Στη δεκαετία του 1980, η L-καρνιτίνη κυκλοφόρησε ως προϊόν στο εξωτερικό και συμπεριλήφθηκε στην 22η έκδοση της Φαρμακοποιίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 1980, οι Rebouche και Engel διευκρίνισαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό και τη διαδικασία της σύνθεσης της L-καρνιτίνης στους οργανισμούς, η οποία αποτελείται από τρία στάδια και έξι βασικούς παράγοντες: L-λυσίνη, μεθειονίνη, νιασίνη, βιταμίνη C, βιταμίνη B6, σίδηρος, κ.λπ.
Το 1985, το Διεθνές Συνέδριο για τη Διατροφή που πραγματοποιήθηκε στο Σικάγο κατέταξε την L-καρνιτίνη ως βασικό θρεπτικό συστατικό για συγκεκριμένες συνθήκες. 22 χώρες και περιοχές στον κόσμο επέτρεψαν την προσθήκη L-καρνιτίνης στο βρεφικό γάλα για την πρόληψη της ανεπάρκειας καρνιτίνης.
Τον Δεκέμβριο του 1988, η Γαλλία επέτρεψε τη χρήση της L-καρνιτίνης ως ενισχυτικό της διατροφής σε βρεφικά και κανονικά τρόφιμα.
Στις 6 Ιανουαρίου 1989, η γαλλική κυβέρνηση επανέλαβε τη γνώμη της του 1988 ότι η L-καρνιτίνη είναι ένα θρεπτικό συστατικό πολλαπλών-χρήσης και ότι μπορούν να προστεθούν 100 mg καρνιτίνης για κάθε 1000 θερμίδες.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1990, η ελβετική κυβέρνηση έθεσε το μέγιστο από του στόματος όριο L-καρνιτίνης στα 600 mg/ημέρα.
Στις 24 Μαρτίου 1993, η Επιτροπή Αναθεώρησης Εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ αξιολόγησε την L-καρνιτίνη και τα άλατά της ως ασφαλή συμπληρώματα διατροφής για ενήλικες σε ημερήσια δόση 20 mg ανά κιλό σωματικού βάρους. Η υπέρβαση αυτής της δόσης μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερική δυσφορία.
Στις 13 Μαΐου 1993, ο FDA των ΗΠΑ έκρινε ότι η καρνιτίνη με το δεξιόχειρο και η μικτή περιστροφική καρνιτίνη δεν θεωρούνται ουσίες GRAS και απαγόρευσε την πώλησή τους [37], με την καρνιτίνη να είναι ανταγωνιστικός αναστολέας.
Το 1995, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τη χρήση της L-καρνιτίνης σε διάφορες πηγές ζωοτροφών.
Το 1996, η 16η Εθνική Τεχνική Επιτροπή για την Τυποποίηση των Πρόσθετων Τροφίμων στην Κίνα ενέκρινε τη χρήση της L-καρνιτίνης σε ποτά, γαλακτοκομικά ποτά, μπισκότα, στερεά ποτά και γάλα σε σκόνη.
Τον Μάρτιο του 2000, η ​​"Ενζυματική Παραγωγή L-καρνιτίνης", ένα εθνικό βασικό επιστημονικό και τεχνολογικό ερευνητικό έργο που αναλήφθηκε από τη Σχολή Βιομηχανικής του Πανεπιστημίου Jiangnan στην Κίνα, πέρασε από την εθνική επιθεώρηση αποδοχής.
Το 2003, η L-καρνιτίνη αναγνωρίστηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Υγείας για την Παχυσαρκία ως το ασφαλέστερο και χωρίς παρενέργειες συμπλήρωμα διατροφής για απώλεια βάρους

Η εμφάνιση είναι λευκός κρυσταλλικός φακός ή λευκή διάφανη λεπτή σκόνη, με ελαφρά ιδιαίτερη μυρωδιά ψαριού. Εξαιρετικά διαλυτό σε νερό, αιθανόλη και μεθανόλη, ελαφρώς διαλυτό σε ακετόνη, αδιάλυτο σε αιθέρα, βενζόλιο, χλωροφόρμιο και οξικό αιθυλεστέρα. Ιδιαίτερα υγροσκοπικό, εκτεθειμένο στον αέρα μπορεί να υγροποιηθεί ή ακόμα και να υγροποιηθεί. Μπορεί να τοποθετηθεί σε διάλυμα με τιμή pH 3-6 για περισσότερο από 1 χρόνο και αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες πάνω από 200 βαθμούς. Οι δεσμοί του συνδυασμού και οι ομάδες δέσμευσης έχουν καλή διαλυτότητα και απορρόφηση νερού.
Ειδική περιστροφή: -30 ± 1 βαθμός (συγκέντρωση: 1,0 g/100 mL); Διαλύτης: νερό; Μήκος κύματος φωτός: 589,3 nm; Θερμοκρασία: 23 βαθμοί )
Θερμότητα καύσης (KJ/mol): 39,8
Λογαριθμική τιμή λαδιού-συντελεστής κατανομής νερού (οκτανόλη/νερό): 4,47

Η L-καρνιτίνη είναι ευρέως παρούσα στη φύση, με υψηλά επίπεδα καρνιτίνης στον μυϊκό ιστό. Πειράματα σε ζώα βρήκαν ότι η συγκέντρωση της L-καρνιτίνης στα επινεφρίδια είναι η υψηλότερη, ακολουθούμενη από την καρδιά, τα οστά, τους μύες, τον λιπώδη ιστό και το ήπαρ. Η ελεύθερη L-καρνιτίνη απεκκρίνεται μέσω των ούρων. Το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται καρνιτίνη μέσω της διατροφικής πρόσληψης ή/και της ενδογενούς σύνθεσης. Το ανθρώπινο συκώτι και τα νεφρά χρησιμοποιούν λυσίνη και μεθειονίνη ως πρώτες ύλες για τη σύνθεση καρνιτίνης, ενώ απαιτούν επίσης τη βοήθεια VC, νιασίνης, VB6 και σιδήρου. Το VC είναι απαραίτητο για τη βιοσύνθεση της καρνιτίνης και μεταξύ όλων των διατροφικών συμπαραγόντων, το VC έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στον ρυθμό βιοσύνθεσης καρνιτίνης. Υπάρχουν πειραματικές ενδείξεις ότι ο ρυθμός βιοσύνθεσης της καρνιτίνης στα νεφρά των ινδικών χοιριδίων με έλλειψη βιταμινών μειώνεται κατά 8-10 φορές και η καρδιά και οι σκελετικοί μύες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι σε αυτό. Η συγκέντρωση της καρνιτίνης στους ιστούς των ζώων που δεν είχαν VC μειώθηκε κατά 50%. Ο σίδηρος απαιτείται επίσης στην απόκριση που απαιτεί VC και η συγκέντρωση της καρνιτίνης στο ήπαρ και τους ιστούς της καρδιάς εγκύων ποντικών με έλλειψη σιδήρου μειώνεται σημαντικά.

Στη δεκαετία του 1970, υπήρξαν αναφορές για χρήση καρνιτίνης για τη θεραπεία της παχυσαρκίας και την απώλεια βάρους. Η L-καρνιτίνη είναι μια εξαιρετική δραστική ουσία για την απώλεια βάρους και ένα φυσιολογικό συστατικό της δίαιτας. Η κύρια λειτουργία του είναι να βοηθά τα λιπαρά οξέα μακράς-αλυσίδας να υποστούν βήτα οξείδωση, η οποία είναι ευεργετική για τη χρήση του λίπους από το σώμα, συμπεριλαμβανομένης της καύσης του υπερβολικού λίπους για ενέργεια χωρίς παρενέργειες. Παράλληλα, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στην ενδυνάμωση της άσκησης για την κατανάλωση του συσσωρευμένου λίπους στο σώμα και την επίτευξη απώλειας βάρους. Ανήκει σε μια μέθοδο απώλειας βάρους που δεν απαιτεί δίαιτα, ανορεξία, κόπωση, ή διάρροια. Τα σχετικά πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι, ενώ διατήρησαν τον αρχικό τρόπο ζωής και τις διατροφικές τους συνήθειες, η συνεχής λήψη L-καρνιτίνης σύμφωνα με την προβλεπόμενη δόση προϊόντων υγείας για 35 ημέρες, το βάρος, η περίμετρος της μέσης, η περιφέρεια ισχίου, το συνολικό σωματικό λίπος και το πάχος του υποδόριου λίπους σε διάφορα σημεία μειώθηκαν. Μετά το πείραμα, η αντοχή στην άσκηση των υποκειμένων δεν μειώθηκε και δεν υπήρχαν ανωμαλίες σε διάφορους δείκτες κλινικών συμπτωμάτων πριν και μετά το πείραμα.

Δημοφιλείς Ετικέτες: l-πρώτες ύλες καρνιτίνης, Κίνα l-παραγωγοί πρώτων υλών καρνιτίνης, προμηθευτές, εργοστάσιο